حوض بود، حوضی آبی روز هایمان آفتابی کاش ما با هم بودیم کاش ما بی غم بوديم گذشته ها گذشتند دنبال ما نگشتند آرزوها به باد رفت آرزوها ز یاد رفت حوض بود، حوضی آبی روزهایم شد مهتابی ما به خود هم باختیم ما به هیچ پرداختیم ما ز عالم سوختیم عشق آمد، لب دوختیم با عشق مو سفید گشت این شعر ها پدید گشت کودکی فراموش چراغ ها شد خاموش ما هم بی نشانیم از یاد رفتگانيم... «پوریا اقدم پور»

کشتی ما بگذرد از هر طریق
گر بادی باشد، خدا داند رفیق
ستاره ی راهنما در آسمان باشد
که شب رصد باید کرد بسیار دقیق


پوریا اقدم پور

مشکلات می بارند همچو برف
آب می شوند می روند همچو حرف
قطره ها جمع، شود سیلاب مانع
توانی بیایی بیرون ، نیست ژرف

پوریا اقدم پور

ره عشق بلند و پستی دارد
عاشقانی در این هستی دارد
ما که سهمی نداشتیم ، حیف
بدان شانس نیز دستی دارد.

پوریا اقدم پور